Шаршы немесе дөңгелек пішінді, қай жағынан да біртекті, қайық тәрізді ыдыс. Дервиштер оны иыққа асып, белбеу арқылы көтеріп жүрген. Түсі қою қоңыр. Екі тесігі бар (қол тұтқасы жоқ). Сыртқы жағы жылтыратылған, ал ішкі жағы ойып жасалғандықтан ойықты, тыртықтары бар.
Оңтүстік-Шығыс Азия, Иран, Орталық Азия және Үндістан елдерінде кең таралған. Зат сұйықтықтар, тағам және садақа салуға арналған ыдыс ретінде қолданылған. Рухани мәні бар зат.
Мүмкін, бұл зат Семей қаласына Ұлы Жібек жолы арқылы жеткен. Музейге түсуі болжам бойынша 1951 жылы.
Материалы: ағаш немесе кокос (болжам бойынша)
Өлшемдері: ұзындығы - 23 см, ені - 12 см,
тереңдігі - 9 см.
Техникасы: ойып жасау, жылтырату, тесу.
Сақталу жағдайы: қанағаттанарлық.